Daniël en Anya: "Ik had geen vrienden"
De 15-jarige Daniël* en zijn zusje Anya* (10) groeien op in een klein dorp in India. Op de overheidsschool worden ze bespot en geslagen – enkel omdat hun ouders christen zijn. We delen hun heftige verhaal, maar ook de betekenis van een veilige plek.
Daniël en Anya gaan net als alle dorpskinderen naar de overheidsschool. Voor hen betekent dit echter een dagelijks beproeving. "Andere kinderen riepen 'halleluja' naar me en bespotten me," vertelt Daniël. “Dat vond ik niet het ergste. Maar dat ik geslagen werd wel. Ik had geen vrienden. Niemand vond me aardig."
De reden voor deze vijandigheid is simpel maar pijnlijk: zijn ouders zijn christen. Ook zij worden met de nek aangekeken. Daniël vertelt: “Zij mochten bij de winkel in het dorp geen boodschappen meer doen. Ook praten de dorpsbewoners niet meer met hen.” Uiteindelijk komt het zo ver dat beide ouders hun werk verliezen.
Veilig naar school
Om te overleven gaan de ouders elders in India in een steenfabriek werken. Via Omarm een kind komen Daniël en Anya terecht op een christelijke school. Daniël: “We wonen nu in het hostel én dichter bij opa waar we vaak heen gaan. En als mijn ouders en broertje naar huis komen om rijst te planten, zijn we als familie weer fijn bij elkaar."
De rust en veiligheid in het hostel maken voor Daniël en zijn zusje een wereld van verschil. "Nu heb ik veel vrienden," vertelt Daniël met een lach. Hij speelt graag lokale spelletjes en staat bekend als een ijverige leerling. De kinderen durven weer vooruit te kijken. Anya weet het zeker: zij wil later dokter worden om mensen te helpen. Daniël droomt ervan om politieagent te worden. "Dan kan ik de mensen die anderen vervolgen in de gevangenis zetten."
*Schuilnaam en foto ter illustratie omwille van de veiligheid
Wilt u meer kinderen een toekomst geven zoals Daniël en Anya? Doe mee en omarm een kind met uw maandelijkse steun.